عناوین اصلی

پیوند های روزانه

نوشته های پیشین

آرشیو موضوعی

نویسندگان

پیوندها

لینک به من - لوگوی وبلاگ

<a href="http://sportxmanagement.blogfa.com" target="_blank"><img border="0" alt="sportxmanagement" src="http://sportxmanagement.persiangig.com/911023/logo.png"></a>

 RSS 

تصاویری آموزشی برای اسکیت برد - 1 - دوشنبه بیستم تیر 1390

تصاویری آموزشی برای اسکیت برد -2 و معرفی Flowboard نوع جدید اسکیت برد - پنجشنبه بیست و سوم تیر 1390

خانه ای برای اسکیت برد سواران - شنبه بیست و دوم مرداد 1390

ایستادن در اسکیت برد - سه شنبه یکم شهریور 1390

حرکت کردن در اسکیت برد - چهارشنبه دوم شهریور 1390

Nollie trick در اسکیت برد - دوشنبه هفتم شهریور 1390

عکس هایی از اسکیت برد - چهارشنبه سیزدهم مهر 1390

عکس های آموزشی از اسکیت برد - شنبه شانزدهم مهر 1390

Shuvit Backside-Frontside - دوشنبه هجدهم مهر 1390

عکس هایی از طراحی یک پارک چند منظوره به همراه پیست U اسکیت - شنبه بیست و سوم مهر 1390

عکس هایی از اسکیت و اسکیت برد - یکشنبه ششم آذر 1390

Pop Shuvit - چهارشنبه شانزدهم آذر 1390

اسکیت برد و اجزا - یکشنبه بیست و سوم بهمن 1390

چگونه به کودکان اسکیت برد کردن را آموزش دهیم؟ - سه شنبه دوم اسفند 1390

در حالی که کنترل Kinect در 6ماه گذشته روند خوبی را پشت سر گذاشته است، کمپانی تگزاسی Austin با گوش دادن به امواج مغز انسان به شدت Kinect را تحت فشار گذاشته است.

اسکیت برد بازان از اواخر دهه 1950 از این ورزش لذت می بردند. هنگامی که اسکیت برد اختراع شد به عنوان وسیله ای خانگی برای گشت و گذار در پیاده رو ها محبوبیت پیدا کرد. اختلاف بچه های اسکیت برد باز در مراکز و پارک های محلی به علت از بین بردن لذت دیگران مشکل بزرگی بود.به هر حال اسکیت برد بازان و هم پیشه های آنها بیشترین داد و ستد را داشتند،واین ورزش به عنوان یکی از پر خطر ترین ورزش ها برای کودکان شناخته می شد.

ورزش اسکیت برد می تواند برای کودکان بسیار سرگرم کننده باشد،وهنوز این ورزش می تواند بسیار خطرناک باشد، بنابراین، مهم است که کودکان هنگام ورزش اسکیت برد همیشه خود را با وسایل محافظ بپوشانند. حتی اگر فکر کنند که حرفه ای هستند. وسایل محافظ شامل یک کلاه ایمنی با محافظ چانه، مچ بند ، زانو بند و آرنج بند است. بسیاری از کارشناسان توصیه می کنند که کودکان کفش  مناسب برای ایستادن بر روی اسکیت برد و اسکیت سواری، به جای کفش معمولی خود را داشته باشند.

کودکان 5 تا 9 سال
از آنجا که ورزش اسکیت برد ورزشی خطرناک است توصیه می شود شروع اسکیت برد سواری از سن هفت سالگی باشد زیرا برای اسکیت برد سواری تعادل و مهارت زیاد نیاز است.مانند اسکیت رولر و دوچرخه سواری و...در بار اول ، پدر و مادر باید نزدیک کودک بمانند.

به جای یک سطح سخت،کودک خود راتشویق کنید تاایستادن بر روی تخته را بر روی چیزی راحتر مثل چمن یا فرش یاد بگیرد فرزند شما به سادگی و راحت با تخته تناسب پیدا می کند.آنها پرش و تعادل دارند و به حرکت و سواری وانمود می کنند. تا زمانی که به نظر می رسد آنها به درک خوبی از این مفهوم نرسیده اند، اجازه حرکت به جلو را که نمی دهید.در مرحله بعدی آنها یک پا را بر روی اسکیت برد قرار داده و با پای دیگر حرکت می کنند (اسکیت کردن با پای راست در جلو و بالعکس)) با هر پایی که راحت است این کار را انجام دهد،چون که این برای آنها بهتر است.

هنگامی که آنها در عمل تعادل داشتند  و احساس کردند که به راحتی بر روی تخته ایستاده اند، آنها می توانند در سطح و موضع دیگر و بیرون حرکت کنند.اجازه دهید آنها دست شما را نگهدارند و در حالی که بر روی چرخ ها حرکت می کنند تعادل حرکتی را درک کنند، ممکن است برای کامل شدن این وظیفه فرزندانتان مقداری زمان صرف شود.

نکات اصلی:

·         برای یادگیری همراه فرزندانتان باشید.

·         برای فرزندانتان فضایی راحت برای ایستادن بر روی تخته و سطحی امن ایجاد کنید.

·         مطمئن شوید که آنها  استفاده از سطح و موضع قرار گرفتن پا ها را می دانند.

کودکان 8 تا 12 سال
هنگامی که کودکانتان می دانند که چگونه بر روی اسکیت بورد باقی بمانند،تعادلی خوب داشته باشند، و می دانند که بهترین موضع برای جای پای آنها کجاست، می توانند حرکت کنند و یا حرکت و چگونگی فشاربرای حرکت تخته را یاد بگیرندبا قرار دادن پای جلو بر روی تخته ،آنها باید پای عقب را محکم بر روی زمین بکشند،همه انگشتان پای جلو را برای فشار به جلو به کار ببرید.پای عقب را در انتهای برد قرار دهیدآنها نیاز دارند که این کار را با این عملکرد ادامه دهند.

نکات اصلی:

·         چگونگی فشار به تخته و چگونگی متوقف کردن یا حرکت را به آنها آموزش دهید.

·         ایجاد سطوح چسبنده برای باقی ماندن بر روی تخته هنگام حرکت کردن.

·         نمایش حقه های کوچک برای آنکه آنه آسان تر یاد بگیرند.

سه شنبه  90/12/02 - مترجم : مصطفی علیمحمدی-mostafa alimohammadi 

منبع:

http://www.teachkidshow.com/teach-your-child-how-to-skateboard/

آکادمی و تیچر اسکیت پارک لاله

اسکیت بورد

 Skateboard- یا تخته اسکیت وسیلهٔ ورزشی کوتاهی‌است که از یک دک (تخته) و چهار چرخ تشکیل می‌شود؛ اطلاعات دقیقی از چگونگی اختراعتخته اسکیت در دست نیست؛ هر چند شواهد کافی وجود دارد که نشان دهد نخستین تخته اسکیت در سال‌های بین ۱۹۴۰ تا ۱۹۴۸ ساخته شده‌است. در گذشته تخته‌های اسکیت به شیوهٔ تخته‌های موج‌سواری و از چوب و فلز ساخته می‌شد؛ و در شکل آن هیچ‌گونه فرورفتگی وجود نداشت. چرخ‌ها در گذشته از فولاد و با ترکیب خاک رس ساخته می‌شدند؛ وچرخ‌ها ا از استحکام کمتری برخوردار بودند. هر تخته اسکیت از چندین قسمت تشکیل شده‌است.

دک (تخته)

کفه اسکیت بورد چنین ساخته می‌شود که چوب افرا را می‌آورد و به شیوه‌ای متورقانه روی‌هم قرار می‌دهند تا ورقه ورقه و طبقه طبقه دیده شود و حالتی مدوّر و هفت‌لا بگیرد.البته در ساخت کفه از پشم‌شیشه، خیزران، انگرتیانه، کِولار و حتی پشم الماس بی‌فروغ نیز استفاده شده است؛ علت استفاده از چنین موادی در ساخت کفه البته افزایش قوت و سخت‌پایی یا همان استحکام و سختی تخته اسکیت است. پهنای کفه‌ها در تخته‌های اسکیت امروزینه، ۷ تا ۹ اینچ انگلیسی است که معادل با ۱۷٫۷۸ تا ۲۲٫۸۶ سانتی‌متر است. درازای کفه‌های تخته اسکیت بر اساس نمونه‌های پذیرفته شده فدراسیون اسکیت، بین ۲۸ تا ۳۳ اینچ معادل ۷۱٫۱۲ تا ۸۳٫۸۲ سانتی‌متر است. البته انتخاب نوع اسکیت بر اساس درازا و پهنای کفهٔ آن به ترجیح کسی بستگی دارد که می‌خواهد از آن اسکیت استفاده کند؛ مثلاً اسکیت‌سواران خیابانی بیشتر ترجیح می‌دهند که سوار بر اسکیتی شوند که ۷٫۵ تا ۸ اینچ(تقریبا معادل ۱۹ تا ۳۲٫۲۰ سانتی‌متر) پهنا دارد؛ و عموماً اسکیت‌سواران کفهٔ پهن را ترجیح می‌دهند زیرا که دوام و پایداری آن بیشتر است. گروهی از اسکیت‌سواران ممکن است از درازتخته[لانگ‌بورد] استفاده کنند؛ در درازتخته، کفه طویل‌تر است. تخته‌های اسکیتی که پیشینیان در بین سال‌های ۱۹۷۰ تا ۱۹۸۰ می‌ساخته‌اند، عموماً پهن‌تر بوده‌است. پیش از سال ۱۹۷۰، تقعر در کفهٔ اسکیت وجود نداشت؛ اما از سال ۱۹۸۰ به بعد تقعر در کفهٔ اسکیت به وجود آمد که به معنی همان فرورفتگی است.

محور(تراک)

دو محور عموماً به کفه اسکیت بورد متصل شده‌اند.جنس این محورها از آلیاژ فلزهای گرانبها است.محور چرخ‌ها را به کفه اصلی متصل می‌کنند. محورها از دو بخش تشکیل شده‌اند؛ قسمت شاک پد به کفه اصلی پیچ شده‌اند؛ و در حقیقت پایهٔ فولادی پیش‌ساخته شده چدنی است که در زیر آن یک چنگک آویخته‌است. محور انتقال از طریق چنگگ به کار انداخته می‌شود. بین قرقره زیربنایی و چنگگ، غلاف حیله‌گردان واقع است؛ در آن‌جا همچنین ابریشم‌های ساینده و پولک‌های رزین و نیز حلقه ضامن وجود دارد؛ بدینسان است که ساز و کار تشک‌گونه‌ای برقرار می‌گردد. هر قدر که عایق برنجی یا فلزی، نرم‌تر باشد، گرداندن آن آسان‌تر است. زبانهٔ قبل‌پیچی مشابه میله بازی بولینگ وجود دارد، که وظیفه‌اش ایصال این اجزاء به هم است.

چرخ‌ها 

در انواع اندازه‌ها و شکل‌ها وجود دارند؛ تا برای سبک‌ها و سیاق‌های تخته‌های اسکیت متناسب باشند. اندازه‌های بزرگ‌تر چرخ‌ها که از ۶۵ تا ۹۰ میلی‌متر هستند، سریع‌تر می‌چرخند، و آسان‌تر در پریدگی‌های پیاده‌رو حرکت می‌کنند. اندازه‌های کوچک‌تر مثل ۴۸ تا ۵۴ میلی‌متر تخته را به زمین نزدیک‌تر می‌دارند؛ و باعث می‌شوند که نیروی کمتری برای شتابانیدن تخته نیاز باشد. چرخ‌ها از حیث سختی هم متفاوت هستند. یکای اندازه‌گیری سختی چرخ‌ها در تخته اسکیت، دورومتر است. بعضی اسکیت‌بردها ریل هم دارد.

بلبرینگ 

هر چرخ اسکیت برد توسط دو عدد بیرینگ یا بلبرینگ روی محور آن نصب می شود. به غیر از تعداد کمی از موارد استثتایی، آنها اندازه استاندارد صنعتی ۶۰۸ با کالیبر داخلی ۸ میلیمتر و قطر ۲۲ میلیمتری در عرض ۷ میلیمتر را دارا می باشند.که معمولاً در ساخت آنها از جنس استیل و همچنین نیترید سیلیکن و سرامیک با تکنولوژی بالا استفاده می گردد. بسیاری از بیرینگ‌های اسکیت توسط مقیاس اَبِک درجه بندی می شوند. این مقیاس با اَبِک-۱ به عنوان پایینترین شروع شده و به ترتیب ۳، ۵، ۷، ۹ ادامه پیدا می کند. معمولاً این تصویر غلط وجود دارد که نمره اَبِک بالاتر برای بازی کردن مناسب تر است، در حالی که این نمره تنها استقامت بیرینگ را نشان می دهد که الزاما تاثیری روی اسکیت برد ایجاد نمی کند. مقیاس اَبِک همچنین سرعت و طول عمر آنرا برای اسکیت معرفی نمی کند. به طور خاص، این مقیاس چیزی مبنی بر اینکه بیرینگ تا چه حد خوب بار وارد بر محور را تحمل می‌کند را مطرح نمی کند که در مورد بیشتر کاربردهای آن مقدار شدیدی است. کمپانی‌های زیادی مقدار فوق را روی اجناس خود درج نمی نمایند، مانند کمپانی بونز که بیرینگ‌های مخصوص بازی اسکیت برد با همین عنوان تولید می کند. آنها معمولاً سوییسی یا سرامیکی نامیده می شوند که هردو مناسب برای بازی هستند. هر یک از این بیرینگ‌ها حاوی ۷ توپ سرامیکی یا استیل می‌باشد گرچه پیکر بندی‌های دیگری نیز استفاده می شود.

سخت‌افزار

شامل ۸ پیچ که قسمت محور را روی بدنه چوبی استوار می‌کند و معمولاً دارای استاندارد آلن یا فیلیپس می‌باشد.

منبع:

http://fa.wikipedia.org/

Pop Shuvit ترکیبی از Ollie و Shuvit هست.
پس برای شروع Pop Shuvit همون کارهایی رو انجام بدید که برای Shuvit انجام دادید. من توصیه میکنم که این حرکت رو حتما در حال حرکت یاد بگیرید, اما دوباره میگم, شما میتونید هر کاری رو که دوست دارید انجام بدید.
وقتی که مقداری سرعت گرفتید, پاهاتون رو تو همون جاهایی قرار بدید که برای Shuvit قرار میدادید (پای عقب- انحنای پا رو وسط دُم بورد قرار بدید. پای جلو- در وسط بورد قرار بدید)

حالا حرکت Ollie رو انجام بدید.

Backside Pop Shuvit

در وسط حرکت Ollie به جای اینکه فقط با پای عقب به دُم بورد لگد بزنید, باید بهش لگد بزنید و دُم بورد رو به سمت پشت خودتون فشار بدید. این نکته ای بود در مورد حرکت لگد زدن به دُم بورد, که با جهش همراه هست. این کار مقداری تمرین لازم داره.

Frontside Pop Suvit

برای چرخش از جلو در وسط حرکت Ollie به جای اینکه فقط با پای عقب به دُم بورد لگد بزنید, باید به دُم بورد لگد بزنید و اون رو به سمت جلوی خودتون بکشید.
این حرکت که به دُم بورد لگد میزنید و بورد رو به یه سمت فشار میدین معمولا بهش Scooping گفته میشه. که ممکنه به شما کمک کنه که متوجه بشید بهتره چه کاری رو انجام بدین. راز این حرکت تو اینه که مطمئن بشید که به بورد لگد زدید و اون رو بلند کردید, این حرکت یک نوع ترکیبی از دو حرکت فشار و حرکت مورب هست که بهش Scoop میگن. شما باید مطمئن بشید که دُم بورد رو به سمت جلو فشار بدید و دُم بورد به جلو بیاد و دماغه ی بورد به عقب بیاد. این به شما کمک میکنه که بورد به پشت شما پرت نشه. همچنین در حال حرکت بودن به این عمل کمک میکنه. جهش کنید و Scoop رو اجرا کنید.

Pop Shuvit – Front Foot

در حالت عادی در Ollie پهنای پای جلو رو روی بورد خم میکردید. برای Backside Pop Shuvit این کار رو نمیکنید. فقط پای جلو رو به سمت بالا بکشید و اون رو از سر راه کنار بکشید (مستقیم به سمت بالا بکشید – به طرف دیگه ای نکشید).

یا اینکه میتونید پای جلو رو درست روی بورد نگه دارید, با پا بورد رو لمس کنید تا مطمئن بشید که بورد اشتباه توی هوا نچرخه, یا اینکه پای جلو رو از جلوی راه بورد کنار بکشید.

من توصیه میکنم که پای جلو رو از سر راه بکشید کنار و Pop Shuvit رو طوری یاد بگیرید که بورد رو با پای جلو ثابت نگه ندارید.

اگر بورد سعی کرد که کار دیگه ای در کنار چرخیدن دایره ای در زیر شما انجام بده اونوقت بورد رو با پای جلو ثابت نگه دارید و تمرین کنید که بهتر بچرخه. من عصبی میشم وقتی میگم این کار رو انجام بدید, چون شما نمیخواین که تا پایان کار بهش متکی بشید, اما اگه این کار براتون جواب میده, پس انجامش بدید! بعضی از اسکیترها پای جلوشون رو در تمام طول Pop Shuvit به وسط بورد میچسبونن. من باز هم توصیه میکنم که Pop Shuvit رو بدون اینکه بورد رو با پای جلو لمس کنید یاد بگیرید, اما شاید لازم بشه که برای شروع با پای جلو بورد رو ثابت نگه دارید.

فرود آمدن – Pop Shuvit

خب شما روی هوا هستید, بورد در زیر شما چرخید, حالا چیکار باید بکنید؟

بورد رو با پاهاتون وقتی که یک بار چرخید بگیرید. دقیقا مثل Backside Shuvit باید مطمئن بشید که بورد رو گرفتید, در غیر این صورت بیشتر میچرخه و امکان داره کارتون خراب بشه.

برای یک Backside Pop Shuvit خوب و تمیز باید بورد رو وقتی بگیرید که درست در بالا ترین حالت جهش باشه. پس درست وقتی که بورد کاملا در بالاترین نقطه جهش کرده قبل از اینکه دوباره شروع کنه به پایین بیاد این کار رو انجام بدید. این حرکت تمرین زیادی میبره تا کامل به دست بیاد.

وقتی که فرود آمدید مثل همیشه زانوها رو خم کنید و به حرکت ادامه بدید. 

منبع:

http://mariahn.blogfa.com

Skateboard Shoes

داشتن یک کفش مناسب با چسبندگی لازم

deck

داشتن دک یا همون تخته مناسب و سبک ترجیها 7 لایه کانادا بگیرید گرونتر هست ولی هم سبک تری و هم مقاوم تر در مقابل ارتعاشات .

truck

ترک کوتاه معمولا زیر شاخه ollie هست ،اگه استریت(خیابونی) بازی میکنید ترک بلند بگیرید.

bearing

abec به تعداد بلبرینگ های توی خود بلبرینگ گفته میشه . از 5 تا 9 هستن، ترجیحا 7 بگیرید خوبه .

weels

اگه پیست بازی میکنیداز چرخ های استخونی و اگه استریت بازی می کنید ژله ای بگیرید . البته ژله ای توی ollie تاثیر میذاره و توی فرود مشکل پیدا می کنید .

درمجموع
در مورد قیمت بسته به کیفیت از 20-25 هزار تومان تا 400 هزار تومان تو بازار ایران موجوده شایدم بالاترمهم ترین چیز در هر اسکیت برد جنس مواد سازنده اون هستش اونهایی که تو ایران هستن عموما ترکیبی از تخته های چند لایه و رزین که لایه هایی از پلاستیک رو و زیر اونها قرار گرفته هستن . انواع دیگری که کاملا کامپوزیتی هستن هم وجود داره که از مقاومت بسیار بالایی برخورداره . یه نوع دیگه هم هست که علاوه بر کامپوزیت لایه های فلزی از جنس تیتانیوم هم داره که بسیار زیبا و مرغوبه  . اما بهترین نوع اسکیت برد از الیاف کربنی ساخته میشه که من ندیدم این طرفا .
اندازه اون چندان متفاوت نیست تمام اسکیت بردهایی موجود عموما برای گروه سنی 14 تا 24 سال طراحی میشن.
بهترین نوع اسکیت بردهای موجود در کشور  ساخت امریکا و المانه که قیمتهای خیلی بالایی هم دارند اما اجناس ارزون هم میشه بینشون پیدا کرد در ضمن اگر خوب بگردید اسکیت های کامپوزیتی ساخت چین رو هم میتونید پیدا کنید که هم قیمت پایینی دارند و هم مقاومت بالا فقط یه مشکل دارن اونم اینکه نباید با شوینده های الکلی تمیزشون کرد چون از رنگ و رو میرن .

 لینکی مناسب و مرتبط در زمینه اجزای اسکیت برد

Pop Shuvit یا Shove-It  یکی از بهترین حرکت هایی هست که در میان حرکت های اولیه میشه یاد گرفت. من تو این مطلب ابتدا حرکت  Shuvit  Backside-Frontside رو آموزش میدم و تو مطلب بعدی حرکت  Pop Shuvit  Backside-Frontside    رو بهتون آموزش میدم.

 Shuvit حرکتیه که شما بدون چرخش به هوا میپرید و بورد در زیر شما میچرخه. اسکیت بورد با شما بالا نمیاد (Pop نمیکنه) , فقط میچرخه, معمولا اوایل فقط یک بار میچرخه ولی وقتی این حرکت رو خوب یاد گرفتین هر چند بار که خودتون بخواید میچرخه.
تفاوت بین Shuvit و Pop Shuvit همون طور که از اسمشون مشخصه در پرت کردن بورد (Pop کردن) هست. در Pop Shuvit بورد با شما به هوا میاد و میچرخه. در Shuvit اینطور نیست و نیازی نیست که حرکت Ollie رو بلد باشید. در واقع Pop Shuvit ترکیبی از Shuvit و Ollie هست ( بعضی وقت ها به این حرکت Ollie Shuvits هم گفته میشه)

وضعیت Shuvit

خب پس بیاید حرکت Shuvit رو شروع کنیم, وضعیت ایستادن در هر دو حالت Frontside و Backside به یک شکل هست. میتونید این حرکت رو در حالت حرکت یا ایستاده انجام بدید (در هر حالتی که راحت تر هستید) بعضی از افراد فقط میتونن در حال حرکت Shuvit رو انجام بدن, بقیه میگن که این حرکت در حالت ایستاده راحت تره. اگه یکی از این راه ها برای شما جواب نداد, راه دیگه رو امتحان کنید و انجام بدید. من خودم دوست دارم که در حال حرکت Shuvit رو انجام بدم و فکر میکنم این حالت بهترین راه برای یاد گرفتن Shuvit باشه, چون فکر میکنم آسون تر باشه. و مطمئنا شما تا آخر میخواید که Shuvit رو در حال حرکت انجام بدید چون این حالت جالب تره.

با سرعت کم حرکت کنید. سرعتتون زیاد نباشه. یا اصلا حرکت نکنید اگه میخواید ایستاده انجام بدید.

پای عقب رو با انحنای پایینی پنجه در وسط دُم (نوک عقب) بورد قرار بدید.

محل قرار گرفتن پای جلو یک مقدار متغیر هست. وقتی که میخواید پایین بیاید, احتیاج دارید که پای جلو رو در مرکز بورد قرار بدید, در صورتی که کمی پنجه روی لبه باشه. بعضی افراد ترجیح میدن که انحنای زیر پنجه ی پای جلو رو در مرکز بورد قرار بدن. قاعده ی اسکیت بوردینگ اینه که اگه این کار برای شما جواب میده, پس انجامش بدین! من این حالت رو سخت تر دیدم, اما اگه این روش رو ترجیح میدین و مشکل دارید, پس پای جلو رو کمی متفاوت تر در اطراف اون حالت قرار بدید. وقتی که برای اولین بار شروع به یادگیری Shuvit میکنید, بهتون توصیه میکنم که پای جلو رو بیشتر در حالتی که به Truck جلو نزدیک باشه قرار بدین. بعد با اطمینان و مهارت بیشتر این حرکت رو با قرار دادن پای جلو نزدیک به وسط بورد انجام بدید.

Backside یا Frontside

انجام حرکات Backside Shuvit و Frontside Shuvit خیلی مشابه هست. تفاوت اساسی آنها اینه که چرخش رو به عقب جایی هست که کسی به پشت نسبت به بیرون بچرخد. اگر شما Regular هستید, اگر در جهت عقربه های ساعت بچرخید به این حرکت Backside Turn گفته میشه. برای Frontside باید به سمت دیگر بچرخید, با جلوی بدنتون به سمت بیرون بچرخید.

اصطلاحات Backside و  Frontside در اسکیت بوردینگ گیج کننده هستند و خیلی وقت ها برعکس هم هستند. نگران این نباشید. تمام چیزی که الان احتیاج دارید اینه اول که از کدام راه میخواید Shuvit رو یاد بگیرید. من توصیه میکنم که ابتدا BacksideShuvit رو یاد بگیرید.

میتونید ابتدا Backside Shuvit رو یاد بگیرید و بعد Backside Pop Shuvit رو تمرین کنید, یا اینکه میتونید Frontside Shuvit و Backside Shuvit رو ابتدا با هم یاد بگیرید و بعد Pop Shuvitها رو یاد بگیرید(که من این روش رو پیشنهاد میکنم و به این روش به شما آموزش میدم)

در Shuvit شما نباید بچرخید ولی بورد به سمت جلو یا عقب میچرخد. در Frontside Shuvit اگر Regular باشید بورد در جهت عقربه های ساعت میچرخد و اگر Goofy باشید برعکس جهت عقربه های ساعت میچرخد.

پرش و فشار

خب الان پاها رو در محل مناسب قرار دادید. حالا زانوهارو خم کنید. لازم نیست که آروم تر از سرعتی که برای Ollie میرفتید برید – فقط سرعتتون برای پرش کافی باشه.

حالا بپرید!!!

برای Backside Shuvit

وقتی که پریدید, باید دُم (نوک عقب بورد) رو به پشت سر خود فشار بدید, از انحنای زیر پنجه برای این کار استفاده کنید. پای جلو باید فقط روی بورد ثابت بمونه, پای جلو از بالا رفتن بورد روی هوا جلوگیری میکنه. بعضی از افراد دوست دارند که با پاشنه ی پای جلو لگد بزنن, تا کاری کنند که بورد بیشتر بچرخه – این کار فقط وقتی جواب میده که پای شما در مرکز بورد "نباشه", اگه روی این کار زوم کنید امکان داره که حرکت Shuvit رو از دست بدید. من ترجیح میدم که فقط پای جلو رو روی کمی از روی بورد بردارید و بذارید که بورد بچرخد (اما بذارید پای جلو روی بورد بماند-زیاد اون رو از روی بورد بالا نکشید). در Shuvit باید پای عقب کار کند.

برای Frontside Shuvit

وقتی که پریدید, باید با لگد دُم (نوک عقب بورد-Tail) بورد رو به سمت جلو بفرستید. به جز این کار, تمام کارهایی که برای Backside Shuvit انجام دادید رو برای Frontside Shuvit هم انجام میدید. پای جلو باید فقط روی بورد بماند, پس مانع روی هوا رفتن بورد میشود.

چرخش

در هر دو روش باید مطمئن بشید که دُم (Tail) بورد رو به اندازه ی کافی محکم فشار میدید که بورد حداقل 180 درجه بچرخه (پشت بورد به جلو بیاد) وقتی این کار رو تونستید انجام بدید, چرخش 360 درجه رو هم تمرین کنید, این کار خیلی عالیه! یا حتی میتونید بعدها بورد رو بیشتر بچرخونید! ولی الان فقط باید هدفتون یک چرخش 180 درجه باشه.

فرود آمدن Shuvit ( لَند کردن)

حواس و چشمتون به بورد باشه وقتی که داره چرخش میکنه و شما روی هوا هستید. وقتی که دیدید بورد یک دور چرخید, با پاها اون رو بگیرید. این به این معنی هست که پاها رو روی بورد نگه دارید, با پای جلو که نزدیک به وسط بورد یا دماغه (جلوی بورد-Nose) قرار داره و پای عقب که نزدیک به دُم بورد هست. مطمئن بشید که اون رو گرفتید, یا اینکه اون هنوز داره میچرخه, امکان داره که شما با بورد به یک طرف فرود بیاید (یعنی اینکه به پیاده رو بخورید).

وقتی که فرود میاید زانوها رو خم کنید, تا ضربه رو جذب کنند, تعادل خودتون رو حفظ کنید و به حرکت ادامه بدید. اگر در حال ایستاده این حرکت رو تمرین میکنید, پس فقط فرود بیاید و تعادل خودتون رو حفظ کنید.

حالا شما میتونید حرکت (Shuvit (Backside-Frontside رو انجام بدید, این حرکت رو بارها تمرین کنید تا بتونید اون رو راحت و روان انجام بدید, وقتی که تو این حرکت دیگه مشکلی نداشتید آماده میشید که حرکت (Pop-Shuvit (Backside-Frontside  رو که در مطلب بعدی بهتون آموزش میدم یاد بگیرید.

منبع:

www.Mariahn.blogfa.com

Kickturning یکی از مهارت های اصلی اسکیت بوردینگ هست, اما یادگیریش میتونه یک مقدار گیج کننده باشه. Kickturn حرکتیه که شما برای لحظه ای روی چرخ های عقب تعادل پیدا میکنید و جلوی بورد رو به جهت جدید میچرخونید. این کار مقداری تعادل و تمرین میخواد.

تعادل

برای اولین بار احتیاج دارید که تعادل روی دو چرخ رو یاد بگیرید. اسکیت بورد رو روی چمن یا موکت بذارید(جایی که زیاد حرکت نکنه)

روی اسکیت بورد در حالی بایستید که پای عقب تمام عقب بورد (دم بورد) رو پوشش بده و پای جلو در قسمت راست مایل به عقب یا روی پیچ های Truck جلو قرار بگیره. این دقیقا شبیه وضعیت اصلی Ollie هست, و برای خیلی از حرکت های دیگه ی بورد استفاده میشه.

حالا زانوهاتونو خم کنید و شانه هاتون رو بالای Deck اسکیت بورد نگه دارید. راحت و خونسرد باشید, عادی نفس بکشید, نازک نارنجی بودن رو کنار بذارید.

بعد وزنتون رو به پای عقب منتقل کنید, نه همه ی وزن رو, حدود دو سوم وزن بدنتون.همینطور که وزنتون رو به پای عقب منتقل کردید پای جلو رو کمی بالا بیارید. هر قدر که وزنتون رو روی عقب بورد منتقل کنید دماغه ی بورد بیشتر میخواد که بالا بیاد. سعی کنید برای یک لحظه تعادلتون رو فقط روی چرخ های عقب حفظ کنید, این باعث میشه که احساس ترس کنید, مثل این میمونه که دارید میفتید! اصلا مشکلی نیست, فقط خونسرد باشید و روی بورد به عقب برید. ببینید چقد میتونید روی چرخ های عقب تعادل داشته باشید.

اگر برای یک بار تونستید این کار رو انجام بدید میتونید برید برای مرحله ی بعد.

Duckwalk (حرکت اردکی)

این مرحله بامزس و ممکنه مسخره به نظر برسه. اما این کار بهتون کمک میکنه!

میتونید این کار رو توی خیابون یا پارکینگ با کف صاف بتونی تمرین کنید, یا روی موکت. روی اسکیت بورد بایستید, باز هم پای عقب رو در همون حالت قبل قرار بدید و پای جلوتون دماغه ی بورد رو در جهت پای عقب احاطه کنه.

حالا یکی از پاهاتون روی عقب بورد هست و دیگری روی دماغه ی بورد, سعی کنید راه برید.این کار رو با انتقال وزن روی یک پا انجام بدید و پای دیگه رو کمی رو به جلو بکشید (در حالی که پاهاتون هنوز روی بورد هست) این کار رو رو به عقب و جلو انجام بدید. همون طور که گفتم این کار کمی مسخره به نظر میرسه, اما خونسرد باشید و با این کار خودتون رو سرگرم کنید, این تمرین خوبیه.

Kickturn) Frontside Turns با چرخش رو به بیرون)

حالا شما آماده اید تا حرکت Kickturn رو انجام بدید. به حالتی روی بورد بایستید که پای عقب روی عقب بورد باشه و پای جلو, یا روی Truck یا پشت اون باشه. این کار رو هم میتونید روی موکت یا تو پیاده رو انجام بدید. اگه روی موکت شروع کردید پس باید حتما توی پیاده رو هم یاد بگیرید برای اینکه بعضی از عادت های بد به وجود نیاد.

مثل تمرین تعادل احتیاج دارید که وزنتون رو کمی به عقب اسکیت بورد منتقل کنید و دماغه ی بورد رو از روی زمین بلند کنید. همچنین در مدتی که دماغه ی بورد روی هواست احتیاج دارید دماغه ی اسکیت بورد رو کمی به پشت سرتون بکشید. این حرکت فشار رو به عقب, رو با پنجه ها انجام بدید. نباید نگران این باشید که چرخش خیلی زیاد بشه, فقط تلاش کنید و کمتر بچرخید.

بعد از اینکه شما با جلوی بورد رو به بیرون پیچیدید, به این حرکت Frontside Kickturn گفته میشه.

در ابتدا, شاید فقط کمی بچرخید. اما تمرین کنید. توجه کنید که عضلات ران رو به چه صورتی حرکت میدید. تا وقتی که بتونید کامل بچرخید چرخش های کوچک انجام بدید. سپس دوباره تکرار کنید اما سعی کنید به هر طرفی که میتونید با Kickturnها برید حرکت کنید.در حالی که تمرین میکنید سعی کنید رکورد خودتون رو افزایش بدید.

هر وقت که تونستید Kickturn رو 90درجه یا بیشتر انجام بدید میتونید به تمرین ادامه بدید یا برید به مرحله ی بعد.

این حرکت چرخش به جهت دیگه هست. در اصل همون حرکته اما خیلی از اسکیترها این حرکت رو سخت تر از Frontside Turn یاد میگیرن. این بار باید با پاشنه ی پا فشار بیارید.

مثل Frontside Turn این حرکت رو هم در طرف های دیگه انجام بدید و انقدر تمرین کنید تا بتونید کامل بچرخید, بیشتر انجام بدید و سعی کنید رکورد خودتون رو افزایش بدید.

Tic Tac

وقتی که تونستید تو هر دو جهت بچرخید, سعی کنید هر دو حرکت رو ترکیب کنید. یک Kickturn کوچیک در یک جهت و سپس یک Kickturn کوچیک تو جهت دیگه. این کارها رو سریع انجام بدید, هنگامی که وزنتون رو رو به جلو میندازین و میتونید رو به جلو حرکت کنید!   Tic Tac یکی از مانورهای واقعی اسکیت بورد هست و خیلی به درد میخوره وقتی که نمیخواین از بورد پایین بیاین و میخواین یک فاصله ی کم رو طی کنید.

در ابتدا بسیار آروم حرکت میکنید یا حتی به عقب حرکت میکنید! روی بورد بمونید وزنتون رو به جلو فشار بدید. خودتون رو هدف قرار بدین, سعی کنید کمی با پا برید و بعد Tic Tac رو تو خیابون تمرین کنید.

همین طور که تمرین میکنید, دقت کنید که بازوها, شانه ها و مفصل ران شما چه کاری میکنن. احساس آزاد بودن داشته باشین و واقعا خودتون رو تو چرخش ها حرکت بدید. اگر افتادین, بلند بشین و دوباره این کار رو انجام بدین. این بهترین کار توی اسکیت بوردینگه که بعد از زمین خوردن کار رو متوقف نکنید و ادامه بدین مگه اینکه آسیب جدی ببینید. این خوبه که روی اسکیت بورد برگردید اگه احساس میکنید مشکلی ندارید و کمی بیشتر کار کنید.

Kickturn در حال حرکت

شما میتونید بعد از اینکه تو این حرکت به خودتون اعتماد پیدا کردین Kickturn رو در حال حرکت تمرین کنید. انقدر تمرین کنید تا بتونید Kickturn 180 درجه یا حتی 360 درجه رو هم انجام بدین. بعضی از اسکیترها رو دیدم که فقط یک حالت حرکت رو انجام میدن و حالت های دیگه رو امتحان نمیکنن, این بد نیست ولی باعث میشه که تبدیل به عادت بد بشه. اگه میخواید یک اسکیتر خوب بشین باید تو هر حالت از هر حرکتی حرفی برای زدن داشته باشین.

http://mariahn.blogfa.com

نکته:قبل از خواندن این آموزش توصیه میکنم اگه آموزش Ollie در پست های قبل رو نخوندید یک بار اون آموزش رو بخونید.

Nollie اساسا انجام حرکت Ollie با دماغه ی بورد است. پس یعنی به جای اینکه با دم (پشت) بورد پایین بیایم باید با دماغه ی (جلوی) بورد پایین بیایم. Nollie حرکت سختی برای یاد گرفتن نیست در واقع بعضی افراد حرکت Nollie رو راحت تر از Ollie یاد میگیرن.

برای یادگیری Nollie نیازی نیست که حتما Ollie رو بلد باشید ولی بلد بودن Ollie بهتون کمک میکنه که این حرکت رو راحت تر یاد بگیرید.

در هر حال هر چی که احتیاج دارید در خودتون و اسکیت بوردتون هست. شما میتونید این حرکت رو تو پیاده رو, پارکینگ, پارک و... تمرین کنید.

قرار دادن پا

Nollie نوع مقابل Ollie هست پس اساسا پاهاتون محفوظ هستن.

پای جلو رو روی دماغه ی بورد بذارید, قوزک پا رو در وسط دماغه قرار بدید.

پای عقب رو درست در وسط Deck بین مهره ها قرار بدید.

میتونید پای عقب رو در اون محل حرکت بدید تا نقطه ای رو که راحت تر هستید رو پیدا کنید. هرچقدر پای عقب به مهره های جلو نزدیک تر باشه حرکت Nollie شما بلند تر میشه. اما این کار بورد رو یک مقدار بی ثبات میکنه, پس برای شما که هنوز مبتدی هستید بهتره که پای عقب رو نسبت به وسط بورد نزدیک تر به مهره های عقب قرار بدید.

یه چیزی که باید یاد آوری کنم اینه که, سعی کنید نذارید نوک پاتون زیاد به حالت پنجه کفتری دربیاد. یک مقدار به اون حالت باشه خوبه ولی همه ی نقاط پاتون رو رو به داخل نگیرید. این کار عجیب و غریب به نظر میرسه, حرکتتون رو هر چه خارق العاده تر انجام بدید. 

Nollie Pop

شما میتونید Nollie رو در حالت ایستاده انجام بدید, اما به نظر من خیلی راحت تر میتونید این حرکت رو در حال حرکت با سرعت کم یاد بگیرید. به حالت عادی حرکت کنید و پاهارو به حالت نرمال قرار بدید و با سرعت کم حرکت حرکت کنید, فقط کمی سرعت داشته باشید(میتونید بعدا با سرعت بیشتری کار کنید) . وقتی که شتاب گرفتید پای عقب رو تو محلی که گفتم قرار بدید.

Nollie pop شبیه حرکتی هست که برای انجام Ollie انجام میدید اما با یک تفاوت حرفه ای و تفاوت این هست که شما در این حرکت باید پاهارو پایین تر بگیرید و اینکه جلوی بورد رو با یک زاویه ای نسبت به خودتون رو به پایین نگه دارید. این کمک میکنه که بورد موقع فرود دوباره روی زمین راحت حرکت کنه, و همین دلیل باعث میشه که Nollie ساده باشه.

بعد از این که پریدید وقتی که پا رو  رو به بالا کشیدید, پاتون باید تا آخر یک مقدار بالا بمونه(فقط مقداری) عکس بالا رو نگاه کنید تا خوب منظورم رو متوجه بشید.

پس حرکت Pop روبه پایین و به سمت جلو انجام میشه اما در هر حال شبیه حرکت Pop تو Ollie میمونه.شما باید پای عقب رو محکم به لبه ی عقب بورد بکوبید و بپرید و پای جلو رو بالا بکشید. دقیقا شبیه Ollie . سرعت و زمان بندی در اینجا همه چیزه و با تمرین دستتون میاد.

لغزش(جم کردن) پای عقب, تنظیم سطح, و کوبیدن پا

وقتی که پای جلو رو بالا کشیدید, همچنین باید پای عقب رو بالا بکشید.

شما میدونید که وقتی Ollie رو انجام میدید, کنار پای جلو رو چطوری روی بورد بدید؟ خیلی خب برای Nollie هم یه چیزی مثل اون رو انجام میدید ولی با کمی تفاوت. پای عقب رو جم میکنید ولی بسیار کم. درواقع اگر فقط زانوهارو به سمت قفسه ی سینه جم کنید ممکنه این حرکت خودش رقم بخوره بدون اینکه روش زیاد تمرکز کنید.این روش برای بعضی از افراد کار میکنه نه برای همه! پس فقط این رو در ذهنتون داشته باشید, پای عقب رو فقط کمی جم کنید تا پا روی مهره های عقب قرار بگیره.

اگه این کار رو درست انجام دادید و اگه زانوهاتون رو به سمت قفسه ی سینه  جم کردید, باید سطح بورد در زیر شما قرار بگیره, از پاتون برای تنظیم سطح بورد استفاده کنید.

یک بار سطح بورد رو تنظیم میکنید, اون رو به زمین میکوبید , زانوها رو برای جذب شوک خم می کنید و وقتی که روی زمین کامل فرود اومدید در آخر برانید.

http://mariahn.blogfa.com

حرکت Ollie اولین حرکتی هست که باید اسکیت بوردرها یاد بگیرن. یاد گرفتن Ollie باعث میشه حس کنیم که این حرکت تقریبا پایه ی همه ی حرکت های زمین صاف و اسکیت پارک ها هست. یک بار که شما حرکت Ollie رو یاد بگیرید, میتونید انواع حرکت های دیگه ی اسکیت بورد رو یا بگیرید, یا حرکت های خودتون رو بسازید.

حرکت Ollie  توسط Alan Ollie Gerfand در سال 1977 ساخته شد.

شما برای اینکه بتونید این حرکت رو یاد بگیرید باید حتما آموزش هایی رو که تو پست های قبل داده بودم یاد گرفته باشید!

برای حرکت Ollie پنجه ی پای عقب رو روی نوک دماغه ی بورد بذارید. پای جلو رو بین مرکز بورد و Truck جلو (چرخ های جلو) قرار بدید. این ها محل هایی هستند که شما باید پاهاتون رو قبل از اجرای حرکت Ollie در اونجا قرار بدید. اگه خودتون مشاهده کنید متوجه میشید این حالت بهتر از حالت های دیگه ی پا روی بورد برای حرکت Ollie جواب میده, این بهترین حالته!

شما میتونید Ollie رو در حالتی که ساکن ایستادین یاد بگیرین, یا در حالتی که دارین با بورد حرکت میکنید. برای حرکت Ollie در حالی که ساکن هستید همان کار هایی رو انجام میدین که در حال حرکت انجام میدین, ولی من فکر میکنم Ollie در حالت حرکت آسون تر از Ollie در حالت ساکن هست.اگر شما میخوایدOllie  رو در حالت ساکن یاد بگیرید, شما میتونید اسکیت بورد رو روی موکت یا چمن قرار بدید برای اینکه حرکت نکنه. اگه شما ترجیح میدین که Ollie رو در حال حرکت با اسکیت بورد یاد بگیرین, برای شروع خیلی تند حرکت نکنید. هر کدوم از حرکات Ollie رو که یاد گرفتین, هر کدوم رو که احساس کردین راحت تره یاد بگیرین ولی شما باید سعی کنید که اون یکی حرکت رو هم یاد بگیرید.

اما یک اخطار سریع! اگه شما Ollie رو اول به صورت ایستاده یاد میگیرین, شما میتونین عادت های بدی رو به وجود بیارین. بعضی از اسکیتر ها حرکت رو روی هوا پایان میدن و مستقیم فرود نمیان. شما نمیتونین وقتی که در حال حرکت هستید هم قوانین رو نادیده بگیرید. پس اگه Ollie رو در حالت ایستاده تمرین میکنید, من بسیار توصیه میکنم که در حالت حرکت هم تمرین کنید. شاید فقط تمرین کردن تو یک حالت برای چند روز یا چند هفته باعث بشه که عادت های بدی پیدا کنید و دیگه نتونید در حالت دیگه تمرین کنید.

وقتی که  برای حرکت Ollie آماده شدید, زانوهاتون رو خم کنید. هر چقدر که بیشتر زانوهاتون رو خم کنید, بالاتر خواهید رفت.

پای عقب رو هر چقدر که میتونید روی نوک دماغه ی بورد محکم بکوبید. در اون لحظه, شما همچنین میخواین که به هوا بپرید, پای عقب رو از بورد جدا کنید. این بخش یه بخش کلیدیه! و تمرین زیادی میبره. این حرکت واقعا زمان زیادی میگیره. شما میبایست که دماغه ی پشت اسکیت بورد رو به پایین بکوبید, به طوری که به زمین برخورد کنه, با پای عقب به هوا بپرید. مطمئن بشید که پای عقبتون رو روی هوا کشیده باشید. این یه حرکت سریعه!

وقتی که به هوا پریدید, پای جلو احتیاج داره که کمی به طرف داخل بگرده (مطابق شکل), وبا بیرون پاتون, باید اسکیت بورد رو طوری هدایت کنید که توی هوا پرواز کنه. بعضی افراد این کار رو کشیدن کنار پای جلو روی بورد توصیف میکنن, تا حدودی این قضیه وجود داره, ولی در اصل کاری که شما انجام میدین اینه که از از کفش و نوار زبر روی بورد استفاده میکنین تا بورد رو با خودتون بیشتر به هوا ببرید, و اون رو به هر جایی که میخواین ببرین.

به دست آوردن این حرکت میتونه سخت باشه, پس زمان بذارید و خونسرد باشید. این حرکت تو دفعات اول واقعا وقت گیره, این کمک میکنه که برای این بخش مشکلی نداشته باشید. شما ابتدا این حرکت رو به صورت Ollie نصفه به صورت اینکه فقط یک مقدار کمی به هوا بپرید انجام میدین, یا ممکنه زمین بخورید! اما مشکلی نیست زمین خوردن هم قسمتی از یاد گیریه. اگه میخواید میتونید کارتون رو با جم کردن مچ پا شروع کنید, این میتونه کمکتون کنه! باز هم میگم باید برای این حرکت زمان بذارید!

وقتی که پریدید, زانوهاتون رو تا جایی که میتونید بکشید و جم کنین. سعی کنید تا قفسه ی سینتون با زانوهاتون برخورد کنه. قبل از Ollie نهایت سعی رو کنین که دولا شدنتون عمیق باشه, و پاهاتون رو بالاتر جم کنید.

در تمام طول حرکت Ollie سعی کنید که سطح شانه ها و بدنتون زیاد از دماغه ی جلو و عقب بورد جلوتر یا عقب تر نره. این میتونه خیلی Ollie رو ساده تر کنه و همچنین میتونه کمک کنه که بعد از Ollie راحت تر روی بورد فرود بیاید.

تو اوج پرشتون, وقتی که تا جایی که توان دارید پریدین, احتیاج دارید که اسکیت بورد در زیرتون صاف بشه, سطح هر دوتا پاتون رو روی اسکیت بورد قرار بدین.

در ادامه, وقتی که به زمین رسیدید و فرود اومدین, دوباره زانوهاتون رو خم کنید, این قسمت حیاتیه! خم کردن زانوها کمک میکنه که شوک ناشی از فرود اومدن به  اسکیت بورد جذب و منتقل بشه, این کار زانوهاتون رو در برابر آسیب دیدن توسط ضربه  محافظت میکنه و شما رو در کنترل اسکیت بورد نگه میداره.

در پایان, فقط برونید. اگه این حرکت ساده به نظرتون رسید, پس عالیه! دوباره تمرین کنید! اگه مشکل به نظرتون رسید, مشکلی نیست. فقط تند نرید و باز هم میگم "زمان بذارید." هیچ محدودیت زمانی برای یاد گرفتن Ollie وجود نداره. بعضی افراد Ollie رو تو یک روز یاد میگیرن و من کسی رو میشناسم که حدود یک سال طول کشید تا حرکت Ollie رو با اسکیت بورد یاد بگیره. پس, مثل خیلی چیزهای دیگه تو اسکیت بوردینگ, بدنتون Ollie رو در زمانی متفاوت از اون چیزی که فکر میکنید یاد میگیره. پس با تمرین, شما سرانجام این حرکت رو یاد میگیرین.

در این جا یک سری حرکات رو بهتون میگم که بیشتر در یادگیری Ollie به شما کمک میکنه:

این روشیه که من باهاش Ollie رو یاد گرفتم. اسکیت بورد رو جلوی جدول پیاده رو قرار بدین, و پاهاتون رو مایل به سمت راست بورد قرار بدین. این کمک میکنه که بورد حرکت نکنه. بعد, هر چی که من میگم رو انجام بدین, اما نگران نباشید از این که چی سر بوردتون میاد. فقط این کارها رو انجام بدین و بپرین و روی جدول پیاده رو فرود بیاین. اصلا استرس اینو نداشته باشید که بورد تو جای خودش میمونه یا نه, یا اینکه ممکنه آسیب ببینید. فقط از طریق حرکاتی که بهتون گفتم شبیه حرکت Ollie روی جدول بپرید. اگه این کار رو درست انجام دادید, اسکیت بورد در جای خودش میمونه. اما اگه این کار رو اشتباه انجام دادین امکان داره فقط روی پاهاتون روی پیاده رو فرود بیاین. این یه کار کلیدیه, فقط انجامش بدید و منتظر باشید تا تاثیر بذاره. بدن شما میفهمه که شما سعی میکنید چه کاری انجام بدید, و اینکه استرس نداشته باشید کمک میکنه که دیدتون روشن تر باشه و کارها ساده تر بشه.

http://mariahn.blogfa.com

حالا شما میدونید که با بورد چگونه حرکت کنید. شما باید یک مقدار هم در مورد چطور ترمز کردن یاد بگیرید. چندین راه برای ترمز کردن وجود داره!

ترمز با پا: ساده ترین راه اینه که پشت پا رو پایین بیارید و و روی زمین بکشید. این احتیاج به یک مقدار تمرین داره و شما باید با گذاشتن مقداری زمان روی اون تمرکز کنید.

پنجه ی پای جلوتون رو, رو به نوک بورد ببرید و قفسه ی سینه باید به خوبی رو به جلو باشه.

حالا به جلو پیش برید و تمام وزنتون رو روی پای جلوتون منتقل کنید و پای عقبتون رو به سمت زمین پایین بیارید. این مهمه که پای عقب رو مستقیما در محل قرار گرفتن خودتون پایین بیارید! نه عقب تر نه جلو تر! همچنین تمام وزنتون رو فقط روی پای جلو قرار بدید, هرگز به سمت جلو یا عقب خودتون رو مایل نکنید.

وقتی که پای عقب رو در حالی که اون رو مستقیم نگه داشتید پایین آوردید, ابتدا فشار کمی با کف کفشتون به زمین بیارید و سپس اگر میخواید سریع تر بایستید کارتون رو ادامه بدید و فشار بیشتری به زمین بیارید.

توقع نداشته باشید که این کار رو در دفعه ی اول یاد بگیرید! همونطور که قبلا هم گفتم هر کاری احتیاج به تمرین داره. از ظاهر ساده ی این کار گول نخورید!

اولین مشکل مشترک که اکثر افراد با اون مواجه هستن اینه که وقتی پای عقبتون رو روی زمین میکشید تا ترمز کنید, پای عقب روی زمین گیر میکنه. این به خاطر اینه که شما مقداری از وزنتون رو روی پای عقبتون میندازید. به یاد داشته باشید که باید کل وزنتون روی پای جلتون قرار بگیره و فقط باید پای عقب رو روی زمین بکشید تا سرعت کم بشه.

کشیدن پاشنه: این روش بیشتر بین کسانی که مدتیه اسکیت میکنن رواج داره.

ابتدا پاشنه ی پای عقبتون رو طوری قرار میدید که به عقب بورد بچسبه و پاشنتون رو به عقب تکیه میدید تا جلوی بورد بیاد بالا روی هوا. پاشنه ی پاتون رو پایین بیارید, اما مطمئن بشید که نیمه ی جلویی پاتون هنوز روی بورد باشه. پاشنتون باید روی زمین مقداری کشیده بشه تا شما بایستید.

امکان داره در حین تمرین چند باری به پشت روی زمین بیفتید و بورد به طرف جلو پرت بشه! ولی خب اسکیت بورد این چیزها رو هم داره! فقط خواهشا حتما از وسایل ایمنی استفاده کنید تا آسیبی به شما نرسه.

یک روش دیگه هم برای ترمز هست به اسم Power Slide که یه روش حرفه ایه و ترجیح میدم بعدا اون رو آموزش بدم.

(یک نکته: ممکنه این که تو تصاویر بالا از Long Board استفاده شده برای شما مساله برانگیز بشه! مشکلی نیست! حرکات Long Board فرق چندانی با Skate Board نداره)

http://mariahn.blogfa.com

حالا شما باید یاد بگیرید که چگونه با اسکیت بورد حرکت کنید. با بورد خودتون به خیابون یا هر جا که کف محکم و سفت داره برید, البته من بیشتر توصیه میکنم که به یک پارکینگ خلوت که ماشین یا آدم زیاد اونجا نباشه برید.

حالا سعی میکنیم که دور پارکینگ گشت بزنیم. پای جلوتون رو طوری روی بورد بذارید که پنجه ی پاتون درست روی ترک جلو قرار بگیره یا کمی عقب تر. از پای عقبتون برای هول دادن اسکیت  استفاده کنید که باعث حرکت اسکیت بورد بشه و پای عقب رو روی بورد بذارید , وقتی که سرعت بورد کم شد باز هم با پای عقبتون پا بزنید تا بورد دوباره به جلو هول داده بشه.

 برای دور زدن اگر در سرازیری هستید میتونید به سمتی که میخواید برید خودتون رو مایل کنید و به اون سمت تکیه بدید ولی این کار سرعت شما رو کم میکنه. راه بهتر برای دور زدن اینه که تعادل خودتون رو روی چرخ های عقب تنظیم کنید و چرخ های جلو رو برای لحظه ای بلند کنید و به سمتی که میخواید برید پایین بیارید, این کار تمرین زیادی میخواد.

دوباره یادآوری میکنم برای یاد گرفتن حرکتها زیاد شتاب نکنید. انقدر تمرین کنید تا بتونید با اسکیت بورد خودتون به راحتی به جلو حرکت کنید, وقتی که این کار براتون عادی شد به سرازیری برید و با احتیاط حرکت کنید به یاد داشته باشید که برای تمرین به جاهایی برید که خلوت باشه و ماشین ها و آدم ها در اونجا زیاد تردد نکنن.

http://mariahn.blogfa.com

حالا شما احتیاج دارید که حالت سوار شدن روی اسکیت بورد خودتون رو کشف کنید, چه چپ پا (Goofy) یا راست پا (Regular) باشید. این به این معنی هست که موقع اسکیت کردن باید پای راست خودتون رو جلو بگیرید یا پای چپ رو. اگر با هر کدوم از پاهاتون نسبت به پای دیگر راحت تر هستید  پس با همون پا برید.

دو حالت برای ایستادن روی اسکیت بورد وجود داره – Goofy (پای راست در جلوی بورد قرار بگیره) , Regular (پای چپ در جلوی بورد قرار بگیره).

چندین راه برای فهمیدن اینکه چطور روی بورد راحت می ایستید وجود داره:

یک: پایی که با اون توپ رو شوت می کنید باید پای عقب شما در سوار شدن روی بورد باشه. شما پای تعادل رو در جلو میخواهید و پای شوت کردن رو در عقب.

دو: برید و جلوی پله بایستید و از اون بالا برید. اون پایی رو که اول روی اولین پله گذاشتید بهتر است پای عقب باشه.

سه: این راه سخت تره, برید و جلوی یک نفر بایستید و از اون بخواید که شمارو از پشت هول بده, خوندن رو تمومش کنید! برید این کارو انجام بدید!...

خب فقط  امیدوارم که زمین نخورده باشید .شما در اون لحظه بایست با یکی از پاهاتون خودتون رو نگه میداشتید, پایی که از اون برای نگه داشتن خودتون استفاده کردید بهتره که پای عقب باشه.

مثل بیشتر مردم که راست دست هستند, بیشتر مردم هم راست پا هستند. به همین دلیل به حالت پای راست عقب Regular(عادی) گفته میشه. اگه همه ی این کارها به شما نشون میده که Regular هستید اما شما دوست دارید که به حالت Goofy کار کنید پس Goofy کار کنید هیچ اجباری وجود نداره.

دوستان امیدوارم که برای آموختن اسکیت بوردینگ عجله نکنید چون این کار احتیاج به صبر و حوصله ی بسیار داره و اینو یادتون باشه که هیچ کاری با عجله درست پیش نمیره!

http://mariahn.blogfa.com

حالا عکس های آموزشی

این عکس یک دختر افغانی در حال اسکیت برد بازی کردنه در روز جهانی اسکیت برد هست.

 21 جون روز جهانی اسکیت برد است.

به نام خدا

برای اجرای این تمرین به 3 عکس از نماهای رو به رو (Front)، پهلو (Side) و بالا (Top) نیاز هست.

1- در Command Panel (پانل فرمان) و از زیرمجموعه‌های‌ Standard Primitives (احجام ابتدایی) بر روی حجم Plane کلیک کنید تا انتخاب شود.

2- نشانه‌گر ماوس را روی نمای Front برده و با کلیک و درگ کردن یک صفحه به ابعاد Length= 140 و Width=115 ایجاد کنید. بهتر است ابتدا یک Plane در نمای Front ایحاد کرده و سپس در منوی Parameters آن، ابعاد گفته شده را وارد کنید. مقدار سگمنت‌های این Plane را در هر دو سمت بر روی 1 قرار دهید. نام این صفحه را Front_ref بگذارید. تصویر Front را بر روی این صفحه خواهیم گذاشت.

3- برای اینکه مطمئن شوید که Plane ساخته شده در مرکز صحنه قرار گرفته است، روش‌های مختلفی وجود دارد. یکی از این روش‌ها این است که ابتدا ابزار Move را انتخاب کرده و بر روی Plane نیز یک بار کلیک کنید تا انتخاب شود. در پایین پنجره مکس و در فیلدهای Coordinate Display همه مقادیر را صفر کنید. برای این کار یا به صورت دستی در فیلدها تایپ کنید و یا بر روی Spinner آن‌ها راست کلیک کنید.

4- یکبار دیگه حجم Plane را از Command Panel انتخاب کنید. این بار یک صفحه با مشخصات زیر در نمای Right ایجاد کنید. (ابتدا نمای Left که به صورت پیش فرض قرار دارد را به نمای  Right تغییر دهید)

Length = 140

Width = 180

مقدار سگمنت‌های این صفحه نیز در هر دو سمت 1 میباشند. نام این صفحه را Side_ref بگذارید. این Plane را نیز به همان روش گفته شده در شماره 3، در مرکز صحنه قرار دهید.

5- آخرین Plane را در نمای Top و با Length= 180 و Width= 315 ایجاد کنید. نام آن را Top_ref بگذارید. این Plane را به روش گفته شده در شماره 3 در مرکز صحنه قرار دهید.

بدین ترتیب 3 صفحه برای قرار دادن عکس‌های راهنما در مکس ایجاد کردید. حال می‌بایست عکس‌ها را بر روی این صفحات قرار دهید.

6- Material Editor را باز کنید.

7- اولین Slot انتخاب است. پس بر روی نماد map رنگ Diffuse کلیک کرده تا کادر Material/Map browser باز شود. در این کادر بر روی Bitmap دابل کلیک کنید. کادر جستجوگر Select Bitmap Image file باز می‌شود. عکس Skate_front.jpg را که قبلاً از همین صفحه دانلود کردید را انتخاب کرده و بر روی دکمه Open کلیک کنید تا عکس به Slot اضافه شود. نام این Slot را به Front Pic تغییر دهید.

بر روی عکس بالا کلیک کنید تا در ابعاد بزرگتر نمایش داده شود

8- حال موضوع Front_ref را از درون صحنه انتخاب کنید. قرار است تا این عکس را بر روی آن قرار دهیم.

9- بر روی دکمه Assign Material to Selection کلیک کرده تا عکس بر روی این Plane یعنی Front_ref قرار گیرد.

10- گزینه Show Standard Map in Viewport را فعال کنید تا بتوانید عکس را در صحنه مکس نیز مشاهده کنید.

نکته: برای مشاهده عکس در نمای Front و یا سایر نماها، می‌بایست حالت Smooth در آن نما فعال باشد. برای این کار پس از فعال کردن نما، کلید F3 را فشار دهید.

11- مراحل 7 تا 10 را برای قرار دادن عکس‌های  Skate_Right.jpg و Skate_Top.jpg بر روی موضوعات Side_ref و Top_ref انجام دهید. بدین ترتیب کلیه عکس‌های راهنما بر روی سه Plane ساخته شده قرار گرفتند.

12- در حال حاضر هر سه Plane در مرکز صحنه قرار دارند و یکدیگر را به شکل عمودی قطع می‌کنند. به کمک ابزار Move آن‌ها را در منتهی‌الیه یک‌دیگر قرار دهید.

دانلود فایل

منبع:

 3dxpromotion.com

http://hamedharry.wordpress.com/

شاید شما هم در اطرافتان کساني را بشناسيد که خوردن و نوشيدن غذا ها بهترین تفريح زندگيشان باشد. زیبا ترين لحظات براي آنها زماني است که پشت ميز نهار و یا شام نشسته و تنها به خوردن فکر میکنند.

شايد یکی از همین افراد به فکر ساختن میزچرخ دار افتاد که ديگر حتی براي برداشتن نمک دان و یا پارچ آب نياز نباشد که به آن سوي میز شيرجه بزند. این ميز با استفاده از چرخ هاي اسکيت برد طراحي شده است. یک پايه چوبی ثابت که شامل چند چرخ اسکیت برد است ميز نهار غذا خوري شما را تشکیل خواهد داد. طبق معمول هر روز, روميزي زیبایتان را پهن کنيد و غذا ها و ظروف را بر روي آن بچينيد. هر زمان که به غذاها و يا ظروف آن سمت ميز نیاز داشتيد لبه شيشه ای را گرفته و آن را به راحتی بچرخانيد. شاید خوش شانس بوديد و بشقاب بزرگتری که از غذاي بیشتری پر شده به جای يک نمکدان ساده در این چرخش جلوی شما ظاهر شود. البته باید 180$ ناقابل بابت خرید اين میز اسکيت بردی بپردازيد.

http://www.thefutureperfect.com/detail.php?id=8

تکنو بازها وارد مي شوند

اصرار دارند به آن بگويند«برک دنسينگ» يا «ايروبيک حرفه اي» اما سايرين به آن مي گويند «تکنو». ساعت 5 عصر شده و دورتادور پيست مملو از تماشاچي شده است. اما قرار است وسط اين پيست چه اتفاقي بيافتد؟حالا حرفه اي ها مي آيند. يک سري پيراهن هاي قرمز بدون آستين به تن کرده اند، از لباس، قد و کفشهايي که به پا کردند معلوم است که کجا مي روند. آنها به وسط پيست مي روند. روي کفپوشي که حدودا 9 مترمربع وسعت دارد و دائما آن را تميز مي کنند.موسيقي بلند تر مي شود و مجري مدام شرح مي دهد: «دي جي.... » سه داور مسابقه کنار کفپوش روي صندلي هاي خود نشسته اند و اعضاي تيم هاي مشهد، تهران و کرج به ترتيب مي آيند و روي کفپوش حرکات خود را نمايش مي دهند.يکي از اعضاي تيم تهران که 4 سال سابقه فعاليت در اين رشته را دارد به  عصر ايران مي گويد: «اين رشته، يک ورزش حرفه اي است. ورزشکار اين رشته براي آن بايد آمادگي جسماني خوبي داشته باشد همزمان بايد بدن او هم از انعطاف لازم برخوردار باشد»يکي ديگر از شرکت کنندگان که از مشهد به اين مسابقات آمده است و 8 سال است که ايروبيک حرفه اي کار مي کند مي گويد: «هنوز اين رشته در کشور ما جا نيافتاده، قبل از اينکه اين رشته صاحب فدراسيون شود، ما در پارک و خيابان تمرين مي کرديم. خيلي پيش مي آمد که در مشهد موقع تمرين و حرکت زدن پليس به ما گير مي داد و فکر مي کرد ما داريم مي رقصيم!»حدودا ساعت 6 عصر کار مسابقه گروه هاي ايروبيک حرفه اي در پيست تمام مي شود و مجري مسابقه به آنها مي گويد، پيست را خالي کنند، چون «بچه ها کنار گارفيتي برد ها مشغول کار هستند»
نقاشي روي ديوار
حدود ساعت 7-6 کنار برد بلندي که به طول حدود 20 متر و عرض يک و نيم متر از ورودي پيست تا ورودي از پارکينگ کشيده شده است شلوغ مي شود. هوا تقريبا گرگ و ميش شده و اطراف برد پر از بوي رنگ است. اسپري ها رنگ هر 3-2 متر يک جا جمع شده اند و کنار آنها بعضي از هنرمند-ورزشکاران ايستادند.آنها روي اين برد ها نقاشي مي کشند که به گرافيتي شهرت دارد; گرافيتي يا همان هنر نقاشي خياباني. قاعده بر اين است که آنها نبايد روي بوم پارچه اي نقاشي کنند و بايد روي ديوار يا زمين طرح هاي خود را تصوير کنند. به شکلسنتي:  اسکيت برد، برک دنسينگ(تکنو يا ايروبيک حرفه اي) و گرافيتي سه رشته اي هستند که در همه جاي دنيا کنار هم برگزار مي شوند. در ايران هم بايد به اين شکل باشد.بعضي از گرافيتي کارها همزمان در زمينه اسکيت برد و ايروبيک حرفه اي هم کار مي کنند و بعضي فقط در زمينه گرافيتي مشغول هستند. به خصوص دختراني که اينجا نقاشي مي کنند هيچ کدام در بخش هاي ديگر شرکت داده نشدند و فقط تماشاچي بودند.يکي از گرافيتي کارها مي گويد: «از زعفرانيه به اينجا آمدم، اطلاع رساني خيلي ضعيف بود; يعني دقيقا سه ساعت قبل از برگزاري به من خبردادند که مسابقه گرافيتي اينجا برگزار مي شود و سريعا خودم را رساندم» او که متولد سال 65 است مي گويد: «خيلي خوب است که مسابقه هاي اين چنيني برگزار شود، قبل از اين من در خيابان نقاشي مي کشيدم. اراذل و اوباش از طرفي و پليس از طرف ديگر هميشه به من گير مي دادند. گرافيتي هنوز در ايران جا نيافتاده و فکر مي کنند يک بچه دارد ديوار را خط خطي مي کند»! اين دختر نوجوان  که در رشته نرم افزار تحصيل مي کند،ادامه مي دهد: «کلا گرافيتي بايد حاصل خلاقيت باشد، اما خيلي ها از طرح هاي خارجي يا ايراني الهام مي گيرند، بيشتر مجلات و اينترنت الگوي آنها است»
با Name Nick
هوا ديگر تاريک شده، حوالي ساعت 9-8 شب دوباره صداي موسيقي از پيست اسکيت به گوش مي رسد. کار گرافيتي کارها تقريبا تمام شده و تماشاچي ها حالا به سمت پيست اسکيت مي روند. داورها بالا نشسته اند و اسکيت بازها هر کدام آماده حرکت مي شوند. صداي مجري برنامه که پيراهني زرد رنگ و شلوار بگي پوشيده است بلند مي شود: مورچه، پير و... اينجا کسي، کسي را با نام واقعي نمي شناسد. اکثر اسکيت بازها name Nick دارند. مجري برنامه با معرفي هرکدام از شرکت کنندگان او را تهييج مي کند، بعد صداي موسيقي بلند مي شود و اسکيت باز از بالاي پيست شروع مي کند. صداي تماشاچي ها بلند مي شود و تشويق ها شروع مي شود. اين آخرين بخش از مسابقه است. اسکيت بازها در بهترين پيست اسکيت کشور که در عين حال تا رسيدن به استاندارد جهاني راه بسياري در پيش دارد کار خود را شروع مي کنند. اکثر آنها نوجوان هستند و اين نشان مي دهد که اين رشته ورزشي در کشور واقعا نوپاست. بعد از نمايش اسکيت برد، مسابقه يا همايش تقريبا در حال اتمام است. هوا تاريک شده و تماشاچي ها تقريبا دورتا دور پيست را خالي کردند، موقع خداحافظي از يک روز پر هيجان مي توانند در طول مسير کار گرافيتي کارها را هم تماشا کنند. لغت گرافيتي (ديوارنويسي) از واژه گرافيو در زبان ايتاليايي مشتق شده است که به معني اثر گذاري سريع يا خط خطي است.ديوارنويسي بخشي از هنرهاي خياباني بشمار مي آيد. منظور از هنر خياباني آن بخش از گرافيک است که در کوچه و خيابان و سطح شهر با آن برخورد مي کنيم. در سده بيستم و کمابيش هم زمان با جنگ جهاني دوم، مشاهده درج نام و نشان گروه ها بر روي ديوارها تبديل به امري عادي شد. در برخي مواقع اين ديوارنويسي ها بسيار با دقت و هنرمندانه اجرا مي شوند و سبک هاي متعددي به خود مي گيرند. برخي از اين آثار بار معنايي بيشتري را به دوش مي کشند که ممکن است حاوي يک پيام اجتماعي يا سياسي باشد که حتي با استفاده از افشانه هاي رنگي بر روي ديوارها، ساختمانها و قطارها رسم مي شوند. نگاه کنيد به تصاويري از ديوار برلين که لبريز از اين آثار بود. بعدها اين هنر در بين جوانان عضو گروه هاي اروپايي مرسوم شد، و به نظر مي رسد هنري نوپا در بين جوانان ايراني به شمار مي رود. اسکيت برد يا تخته اسکيت وسيله ورزشي کوتاهي است که از يک کفي و چهار قرقره تشکيل مي شود; نخستين تخته اسکيت در سال هاي بين 1940 تا 1948 ساخته شده است. در گذشته تخته هاي اسکيت به شيوه تخته هاي موج سواري و از چوب و فلز ساخته مي شد; پهناي کفه ها در تخته هاي اسکيت امروزي، 7 تا 9 اينچ انگليسي است که معادل با 17/78 تا 22/86 سانتي متر است. درازاي کفه هاي تخته اسکيت بر اساس نمونه هاي پذيرفته شده فدراسيون اسکيت، بين 28 تا 33 اينچ معادل 71/12 تا 83/82 سانتي متر است. البته انتخاب نوع اسکيت بر اساس درازا و پهناي کفه آن به ترجيح کسي بستگي دارد که مي خواهد از آن اسکيت استفاده کند; مثلا اسکيت سواران خياباني بيشتر ترجيح مي دهند که سوار بر اسکيتي شوند که 7/5 تا 8 اينچ(تقريبا معادل 19 تا 32/20 سانتي متر) پهنا دارد; و عموما اسکيت  سواران کفه پهن را ترجيح مي دهند زيرا که دوام و پايداري آن بيشتر است. گروهي از اسکيت سواران ممکن است از درازتخته(لانگ برد) استفاده کنند. تکنو (به انگليسي: Techno) نوعي از رقص موزيکال الکترونيکي است که در ميانه دهه 1980 (ميلادي) در ديترويت ايالت ميشيگان محبوب شد.دي جي بن راسل معمولا به عنوان خالق اين گونه از موزيک محسوب مي شود.

این اسکیت برد توسط بن گولاک ساخته شده که به عنوان «اولین پلتفرم مدولار برای جابجایی سربازان» در کنفرانس ماشین های نظامی دیترویت معرفی شد.

به گفته کارخانه سازنده، این ماشین نظامی قادر به حرکت بر روی همه نوع زمینی است و به راحتی از موانع عبور می کند. همچنین پایین بودن مرکز ثقل آن باعث می شود که برای عملیات هایی مانند شناسایی، بازیابی و نجات، نظارت و بازرسی، انتقال مجروح و پاکسازی پزشکی ابزار بسیار مناسبی باشد‪.‬